Demineralizacja zębów – jak sobie z nią radzić?

Demineralizacja zębów to proces utraty wapnia ze szkliwa. Demineralizacja zębów sprzyja rozwojowi próchnicy. W artykule znajdziesz opis procesu demineralizacji oraz sposobów zapobiegania i radzenia sobie z nią.

Przyczyny demineralizacji zębów

Mimo tego, że szkliwo jest bardzo odporne na różne czynniki, to jednak w pewnych warunkach może dochodzić do wypłukiwania wapnia ze szkliwa.

Najważniejszym czynnikiem miejscowym prowadzącym do  demineralizacji zębów jest zakwaszenie środowiska.  Po przekroczeniu krytycznego pH (krytycznego zakwaszenia) rozpoczyna się proces demineralizacji. Kwaśne produkty metabolizmu bakterii przenikają miedzy kryształami hydroksyapatytu do stref podpowierzchniowych szkliwa i powodują wypłukiwanie wapnia.

Krytyczne pH nie jest wartością stałą. Wg profesora Colina Dawesa z Kanady wartość krytycznego zakwaszenia powodującego demineralizację szkliwa jest odwrotnie proporcjonalna do stężenia jonów wapnia w środowisku zęba.

Odkrycie profesora Dawesa pokazuje, jak duże znaczenie ma odpowiednia podaż wapnia w diecie.

Jak rozpoznać demineralizację zębów?

Wypłukiwanie wapnia ze stref podpowierzchniowych szkliwa prowadzi do powstania tzw. białych plam, czyli pierwszych objawów próchnicy.

Białe plamy powstają 10-15 mikronów od powierzchni szkliwa. Powierzchnia szkliwa pozostaje strukturalnie niezmieniona, natomiast pod powierzchnią znajduje się zdemineralizowana strefa uszkodzenia próchnicowego.

Białe plamy świadczą o tym, że demineralizacja zębów jest zaawansowana.

Mineralizacja zębów a rozwój dziecka

Badania kliniczne dowodzą, że zaburzenia mineralizacji zawiązków zębowych powodują późniejsze wyrzynanie się zębów u niemowląt i zmniejszenie wielkości zębów trzonowych. Kluczowym pierwiastkiem wspomagającym mineralizację szkliwa i zębiny jest wapń.